Planosfeer

Weblog Planosfeer

Discussieer mee over zaken in de ruimtelijke ontwikkeling die Planosfeer ook bezighouden. Mail een onderwerp of reactie, zodat het onmiddellijk op de site kan worden geplaatst.

 

30-12 Gebiedsmarketing op TV

Als ik de 'Reclame' voor Zuid Limburg op televisie zie, denk ik: "die lui zijn gek!" Hoe kun je nou denken dat die regio daar íets mee op schiet?! Veel te geforceerd om een ontspannen indruk te kunnen overbrengen:"Al die technologische ontwikkelingen", wat boeien die mij nou als ik ergens moet gaan wonen, bovendien: "wélke technologische ontwikkelingen?" Zuid Limburg moet dit soort verloren investeringen helemaal niet nodig hebben. Het is een prachtige regio in een spannende streek, heel internationaal geörienteerd en daarmee bijzonder.

Drenthe, sinds kort ook met een spotje op TV, houdt het veel bescheidener en eerlijker. Ze promoten hun kwaliteiten en zijn niet pretentieus. Maar het is vooral allemaal waar! Niet zo raar gaan schermen met 'geen 9 tot 5 mentaliteit' en 'geen files'! Alsof ze met een achterlijk publiek van doen hebben. Help je inwoners en betrokkenen liever het bijzondere van hun omgeving te gebruiken om ontwikkeling in gang te zetten, geef mensen de ruimte om mee te denken en ontwikkelen en werk aan een hoger doel om samen enthousiast te worden en blijven.

De gebiedsmarketing moet daar eerder een voortvloeisel van zijn, dan een startsein. Ik denk dat letterlijk níemand in Zuid Limburg gaat wonen vanwege de huidige reclamecampagne daarvoor. En ik denk dat een heleboel mensen kamperen in Drenthe wél zien zitten en benieuwd zijn naar eventuele verrassingen daar, mede vanwege de Communicatie. 

Een gekaapte, maar zéér ware spreuk: "Reclame moet waar zijn en de waar moet daar zijn"

 

23-8 Krimp erg? Waarom eigenlijk?

Wat moeten we met krimp? Hoe kunnen we getroffen gemeenten nieuwe perspectieven bieden, etc. Vragen die onze vakwereld bezighouden. Is dat eigenlijk wel nodig? Moeten we het niet gewoon laten gebeuren, omdat het nu eenmaal hoort bij de huidige tijd? Voor het eerst in de wereldgeschiedenis leven meer mensen in stedelijke omgevingen dan daarbuiten. Zou de trek naar de stad, allemaal samenwonen, dichtbij voorzieningen enzo, niet gewoon een evolutionaire ontwikkeling zijn? En is de strijd tegen (de gevolgen van) krimp dan niet enkel een tegemoetkoming aan melancholische gevoelens: Zoals het vroeger was……?

Frankrijk maakt de krimptrend echt zichtbaar. Het land heeft veel ruimte en daardoor relatief veel perifere gebieden. Sommige dorpen leven nog gewoon, andere zien er verlaten uit, weer andere lijken eerder ruïnes. Misschien zijn plattelandsdorpen wel op weg om cultuurhistorisch erfgoed te worden.
Kastelen uit de middeleeuwen vinden we allemaal prachtig, toch? Helemaal niet raar of erg dat ze niet meer in gebruik zijn. Eigenlijk zelfs extra leuk als het ruïnes zijn geworden. Het feodale stelsel is niet meer, de adel bestaat niet meer (doet er in ieder geval niet meer toe) en kastelen zijn veelal in onbruik geraakt: ze zouden niet energiezuinig genoeg zijn, veel te veel onderhoud en vooral veel te groot. Evolutie heeft ons verder gebracht en functies en gebouwen van weleer zijn daardoor nu geschiedenis. De dominantie van de stad is sinds het begin van de beschaving steeds groter geworden. Eigenlijk dus wel logisch, dat de alternatieven voor stadsleven langzaam aan belang en omvang inboeten.

In ons land is de dorpsbewoner altijd de hand boven het hoofd gehouden. Voor kleine dorpen golden (in in veel gevallen nog steeds) speciale regels, zoals alleen bouwen voor eigen aanwas (bindingseisen), kunstmatig op gang houden van voorzieningen, etc. Bezoek bewonersbijeenkomsten in een stad en in een dorp en je ziet hoe zeer er met twee maten wordt gemeten. Als stedelingen daar ook maar de helft van af wisten en eenzelfde pakket aan maatregelen zouden opeisen, dan was het hek van de dam.

Het platteland heeft wel degelijk iets te bieden: rust, ruimte, relatief goedkope grond, etc. Je kunt daar voor kiezen, maar moet dan ook de keerzijde accepteren: minder (goedkope) voorzieningen in de buurt, wegtrekkende jeugd en verdergaande vergrijzing om je heen, etc. Daar kun je over klagen, maar je hóeft niet te blijven. Het is natuurlijk hard voor ons verwende Nederlanders, maar je denkt toch niet dat Franse dorpsbewoners zouden klagen over de afstanden die ze hier in Nederland zouden moeten afleggen voor een supermarkt-, school-, of dokterbezoek?

Als we krimp zo gaan benaderen, moeten we natuurlijk wel een manier vinden om de steden, waar mensen wonen die van het leeglopende buitengebied genieten en profiteren, mee te laten delen in beheer en onderhoud van de periferie. Deze verwordt langzaam tot gemeengoed van alle Nederlanders en is dus ook ons aller zorg en verantwoordelijkheid. Ik praat graag met vakgenoten en geïnteresseerden over deze zaken:

Moeten we tegen krimp wel iets ondernemen? Hoe zorgen we dan voor het eerlijk verdelen van lasten en lusten tussen stedelijke en landelijke gebieden?



17-8 Imagineering: Kan dat écht ook zonder Disneyformule?

Hoe nuchter je ook bent als mens, kom je in Disneyland, ben je alleen nog maar in Disneyland, met heel je hoofd, hart en ziel. Ze krijgen het daar voor elkaar om je in een dag het gevoel te geven dat je er al een week rondhangt. Alles ademt zorgeloosheid, positivisme, zoetsappigheid en plezier. En het ergste is: het is heerlijk. Ik neem mijn gezin er graag mee naartoe na een vakantie in Frankrijk. Die twee of drie dagen Disneyland voorkomen een anticlimax aan het einde van je vakantie en verlengen deze gevoelsmatig met tenminste een week. Disney is dan ook hét voorbeeld van een gecreëerde belevingswereld en spreekt daarom ook in de ruimtelijke ontwikkeling tot de verbeelding. Imagineering is de term die Disney heeft toegevoegd aan ons jargon. NHTV Breda heeft zelfs een imagineering-academy.

Toch vraag ik me af of het, buiten de Disneyformule, mogelijk is om belevingswerelden te creëren. Tuurlijk kun je uiterlijk een hoop doen om thema-omgevingen te laten ontstaan, maar wat Disneyland zo bijzonder maakt, is dat je in een niet bestaande (sprookjes)wereld bent. Dat krijgt de Efteling niet voor elkaar. Je bent daar een lekker dagje weg, maar je bent niet compleet ergens anders. De kracht van Disney is Disney zelf. Al die films en beelden die iedereen kent, alle clichés en kitsch, alleen Disney komt daarmee weg. Waar kun je anders iedereen als een idioot op handtekeningenjacht laten gaan achter een stel verklede medewerkers aan?

Het echte leven bestaat niet in Disneyland (als je geld genoeg bij je hebt) en dat kan nergens anders worden gezegd. Je huis in een themawijk, blijft dat huis waar je hypotheek voor betaalt, thuis komt van werk (of werkt), de buren herrie maken en hun katten in de tuin poepen. Zonder Disney kún je misschien helemaal niet imagineeren.

Ik wil graag discussiëren over en voorbeelden zien van geslaagde imagineeringprojecten. NHTV(ers): ook jullie daag ik uit!

Blog met me mee! 

 

16-8 Frankrijk geeft steeds weer inspiratie

Net terug uit Frankrijk, met vrouw en kids ontspannen en ontdekken. Soms krijg ik iets van mijn liefde voor de ruimtelijke inrichting, historisch of actueel, overgebracht op één van mijn gezinsleden, maar het is vooral stil observeren en genieten van alles wat Frankrijk zo mooi maakt.

Na mijn vorige Frankrijkbezoek heb ik al mijn sympathie uitgesproken over het Villes Fleuries systeem (ff naar onderen scrollen!). Het veroorzaakt een soort wedstrijdje tussen plaatsen: 1 bloempje op het bordje is toch lulliger dan 3 of 4. Het resultaat is bovendien aangenaam. Het hoeven van mij niet persé bloemen te zijn, maar de idee deugt!

Dit Frankrijkavontuur heeft op twee onderwerpen mijn blik verruimd of aangescherpt: Krimp (Frankrijk is krimpveteraan) en Imagineering (niet zozeer Frankrijk, maar Eurodisney). Over beide onderwerpen wil ik graag discussiëren. Zoals altijd: doe mee, geef een reactie of weerwoord. We worden daar met z'n allen alleen maar scherper van.

Omdat deze Blog chronologisch moet zijn, start ik de discussies niet hieronder, maar hierboven.

 

23-5

Wat is dat toch iets raars, dat vooral bij de overheid de maanden juni en december zo vol worden gepropt met deadlines. De enige reden daarvoor is dat ze een soort gevoelsmatige horizon vormen zo voor het zomerreces of het eind van een jaar. Het zal wel iets te maklen hebben met bestuurlijke resultaten die men graag presenteert en bewijs van besluitvaardigheid, maar het is wel heel onzuiver. Je ziet mensen, vooral ambtenaren, op hun tandvlees lopen om zo goed en kwaad het kan alles op tijd af te krijgen. Een beetje druk op de ketel is natuurlijk prima, maar het moet niet ten koste van kwaliteit en gezondheid gaan. Besturen komen ook na de zomer en in januari gewoon weer bij elkaar om besluiten te nemen. Het is natuurlijk veel belangrijker dat zaken afgerond en goed zijn, gebruik een dag, datum of periode niet te snel als horizon of deadline, maar volg het proces, hou elkaar op de hoogte en denk met elkaar na over wat goede termijnen zijn. Dat communiceert ook beter naar buiten toe.

 

18-5

Onderstaande moet natuurlijk genuanceerd worden, maar daar is het dan ook een Blog voor. Het is natuurlijk erg als je je woonplaats uit moet, omdat er de juiste zorg of voorzieningen niet meer aanwezig zijn. Ik denk echter dat het ook voor een belangrijk deel weemoed en hang naar vroeger is die krimp zo pijnlijk maakt en vergeet niet: "Zoals het vroeger was...... is het nooit geweest." Het krimpen zelf, dat gepaard gaat met leegstand, aftakelen van het voorzieningenniveau en het enkel overblijven van senioren, geeft een negatieve smaak aan de krimp in Nederland, maar voor elke nieuwe situatie is tijd nodig om met antwoorden en oplossingen te komen. Het is maar de vraag of daar zoveel hulp bij nodig is, vooral het nut van kunstmatige ingrepen betwijfel ik. Niet te panisch met z'n allen en gewoon nadenken over en werken aan manieren waarop de overblijvende inwoners van krimpgebieden, passende oplossingen kunnen ontwikkelen voor een nieuwe, maar niet persé slechtere, realiteit.

 

16-5 Krimp als kans voor stadsranden

Rondom 10 besteedde aandacht aan krimp afgelopen zaterdag. Goed om zo'n discussie te zien plaatshebben, maar er wordt wel erg veel gepraat in termen van vergezochte economische motoren, zoals kunstsneeuwpret, etc. De relatieve ruimte in de perifere landsdelen zijn nu juist een kans om in Nederland het Franrijkgevoel (vorige Blog-onderwerp) plaats te geven. Krimp is natuurlijk helemaal niet erg, als de leefbaarheid er maar niet te hard onder lijdt. Hoe erg denk je dat Fransen het vinden als ze naar een Supermarché moeten een paar kilometer verderop? Wij zijn verwend met onze Madurodamafstandjes en zorg-voor-iedereen-overheid.

Mensen en bedrijven zijn zelfredzaam genoeg om nieuwe initiatieven te ontwikkelen die sociaal-ruimtelijke gevolgen van krimp kunnen opvangen. Recreatieve attracties zoals skieën, etc horen in de bergen, Limburg, Groningen en Zeeland hebben zat eigen kwaliteiten te bieden. Versterk die en ga daarmee de boer op!

 

9-5 Stadsranden en villes fleuries

Ik kom net terug uit Frankrijk. Wat is het toch prachtig dat je daar de stad kan uitrijden en in het landschap terecht komt. Pas veel verder volgt weer 'ns een dorpje. Geeft een gevoel van ruimte en vrijheid. Stads- en dorpsranden zijn zóó belangrijk!
 

Ik heb ook het Ville-Fleurie concept altijd gewaardeerd. In Frankrijk geven ze aan gemeenten een soort Michelinsterren voor de openbare ruimte. Gaat een beetje veel over bloemen, daartoe hoeft het voor mij niet beperkt te blijven, maar het idee van waardering voor de staat van de openbare ruimte vind ik heel sympathiek. Die onderlinge competitie is misschien ook wel een stimulans. Invoeren hier? 

  

20-4 Participatie, maar dan echt

Zou het niet fantastisch zijn om het hele achter-de-schermen-r.o.-proces openlijk te doorlopen? Vooral met (C)PO-ers, maar ook met corporaties of bedrijven of noem maar op, zou het een uitgelezen kans zijn om elkaars overwegingen ehct te kunnen begrijpen. Gezamenlijk kan dan een strategie worden ontwikkeld, waarin ieder zijn eigen rol neemt om het gezamenlijke doel te bereiken. Waarom niet een stedenbouwkundig plan met elkaar ontwikkelen? Ontwapenen door meevoeren!

          Blog mee met Planosfeer!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Waarom iets doen aan krimp?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Imagineering:

Een belevingswereld maken kan, als mensen zich graag illusies laten voorhouden, maar kán het ook in het dagelijks leven? en zonder Disney?

Op een paar hectare, een grote verscheidenheid aan belevingswerelden: en het werkt!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijliggende dorpen en steden in Frankrijk: heeft Limburg niet ook deze potentie?

 

Waarderingsysteem voor openbare ruimte: mooi toch?